Corset uit 1820 in het bezit van het Kyoto Costume Institute. Gemaakt van satijn-katoen; gequild met koord; aan de achterkant gesloten met handgemaakte rijg-oogjes. Tijdens en na de Franse revolutie droegen vrouwen geen corsetten meer. Zij hadden zich ook fysiek van knellende zaken bevrijd. De uitbundige kledingstijl van de Rococo sloeg volledig om naar klassieke, praktische ontwerpen. De taille steeg tot onder de boezem en lijf en leden hadden alle vrijheid in de ruime rechte rokken. De boezem werd slechts met een kort lijfje van soepele stof ingeperkt. Vrijheid, blijheid en terug naar de natuur! Kennelijk lokte de beperking van het corset toch weer als zijnde super-vrouwelijk want rond 1804 deed toch weer een corset zijn intrede in de dameslingerie. Weliswaar in een zachte en meer natuurlijke vorm en zonder baleinen maar toch..... In de loop van de 19de eeuw veranderde de stijl van de bovenkleding dramatisch en daarmee ook die van de corsetten. Naarmate de taille weer daalde werden de corsetten weer steviger en onnatuurlijker. Het toppunt lag rond 1900 toen het zandloperfiguur het modebeeld bepaalde en het toppunt van vrouwelijkheid de taille was welke een man met twee handen kon omspannen. Er zijn wat ribben gebroken en levers afgekneld in die tijd!