Het gevaarlijke Jacobskruiskruid.

Jacobskruiskruid.

Ik mag hopen dat elke paardenliefhebber weet wat voor soms dodelijke schade dit kruid kan aanrichten. Maar stel dat je het aantreft in je weiland, of in dat van je buurman, wat kun je dan doen? Hierover gaat het volgende stukje.

1. Als je paard of pony Jacobskruiskruid eet merk je er eerst niets van omdat het in kleine hoeveelheden niet direct dodelijk is. De gifstoffen beginnen gezonde levercellen af te breken. De lever is een soort chemische fabriek die van groot belang is voor de energiehuishouding van het paard. Hij wordt dan ook lusteloos, krijgt soms een wat opgezette buik, diaree en een beetje slingerende manier van lopen. Ook gapen en bleke, gelige slijmvliezen zijn symptomen waar je extra op moet letten. Blijft het paard van het kruid eten dan zal hij uiteindelijk overlijden want als een groot deel van de levercellen afgestorven is, vallen allerlei lichaamsfuncties uit.
Of je paard aan een Jacbskruiskruidvergiftiging lijdt kan pas vastgesteld worden na de dood dmv sectie. Omdat er achteraf niets meer aan te doen is met wat voor therapie dan ook, is het heel belangrijk dat je voorkomt dat je paard dit Jacobskruiskruid in de wei of met het hooi naar binnen krijgt.

2. Als je paard genoeg te eten heeft in de wei zal hij het Jacobskruiskruid mijden want het smaakt bitter en hij vind dat vies. Als er maar weinig gras staat zal de lust tot knabbelen echter groter zijn en het paard dwingen ervan te eten ondanks dat hij het niet lekker vind. Zorg dus voor een weiland met voldoende gras. Wanneer het in het hooi zit wordt het lastiger, want als het gedroogd is, proeven de paarden het niet meer maar blijft het even zo giftig. Een betrouwbare leverancier voor je hooi is dus zeker gewenst maar garanties kan ook een betrouwbare leverancier niet geven. Bermhooi levert wel een hogere kans op voorkomen van dit kruid dus kies voor hooi van gecontroleerde weides. Je kunt bij twijfel je hooi laten onderzoeken door het op te sturen naar de gezondheidsdienst voor Dieren in Deventer.

3. Als je het kruid in je hooi ontdekt kun je het beste de hele boel verbranden om te voorkomen dat het ongemerkt toch vermengd raakt met het gezonde hooi. Jacobskruiskruid in de wei is heel hardnekkig. Het kruid houdt van schrale losse grond met hier en daar open plekken. Hou dus het gras zo dicht mogelijk. De zaden kunnen wel 20 jaar in de grond blijven voordat ze ontkiemen op het moment dat de omstandigheden veranderen, dus ook al komt het niet in je wei voor, het kan er zomaar ineens staan. De plant houdt niet van maaien en minstens 2x per jaar maaien kan dus al voldoende zijn om de plant "eronder" te houden. De plant komt in juni tot bloei dus zeker de eerste maaibeurt eind mei plannen. Ruim het maaisel op en verbrand het omdat het anders alsnog zaad kan vormen. De laag bij de grondse delen kun je het beste met wortel en al uittrekken. Draag rubber handschoenen want de giftige sappen kunnen via je huid in je bloedbaan terechtkomen en ook bij jouzelf leverschade aanrichten.

4. Als je toch liever naar de gifspuit grijpt zijn er een aantal mogelijkheden met wisselend succes. Middelen met fenoxyzuren spuit je op de jonge planten die het opnemen en zich vervolgens doodgroeien. Om die reden werkt het niet bij volwassen planten. Een ander werkzaam bestrijdingsmiddel is op basis van glyfosaat, maar dat doodt ook alles rondom de plant. Spuit dus in een kleine cirkel rond de plant en draag beschermende kleding. Je paard kun je het beste pas na 6 weken weer in dat gebied laten grazen.

5. Als je paard lusteloos is zonder aantoonbare oorzaak, kun je middels een bloedtest laten onderzoeken of de werking van de lever nog 100% is. Als dat niet zo is weet je echter nog niet of dat veroorzaakt is door het eten van Jacobskruiskruid. Voorkomen is dus de enige manier. Je bent echter niet alleen op deze wereld en ondanks je oplettendheid en goede zorgen kan je paard Jacobskruid binnen krijgen als dat bijvoorbeeld in de tuin van de buren welig tiert. Je kunt ze dan vriendelijk vragen er iets aan te doen maar afdwingen op wettelijke gronden zal helaas niet gaan.

6. Als het Jacobskruiskruid in het weiland van de buren staat en dat is toevallig natuurgebied dan kun je de beheerders niet dwingen er iets aan te doen. Die zijn met handen en voeten aan vele regels gebonden. Er mag geen gif gebruikt worden, er mag voor een bepaaalde datum niet gemaaid worden ( meestal zo rond half juni) en zelfs dan is het nog verboden dit Jacobskruid volledig weg te maaien als blijkt dat het noodzakelijk is voor het in stand houden van andere dieren zoals de Jacobsvlinder.
 

7. Als je paard in een pensionstal staat en je ontdekt Jacobkruid in de wei dan kun je de eigenaar/stalmanager erop attent maken maar als er niet meteen iets aan gedaan wordt kun je het beste een andere stal voor je paard zoeken.