Bouw van een Mercedes paardenwagen met living.
De "Hippodroom"

Hoe zijn we zo ver gekomen en wat ging er aan vooraf.

Een vriend van mij had een Mercedes 207 waar hij vanaf nieuw in gereden had en wilde hem op een gegeven moment verbouwen tot een caravan. De auto werd geheel uit elkaar gehaald en het chassis gezandstraald en gecoat. Ik hielp hem om aan de cabine wat plaatwerk te herstellen en aan te passen aan de nieuwe plannen. Veel verder kwam hij niet en na jaren besloot hij de auto te verkopen. Daar het mijn vrouw en mij wel wat leek om een paardenwagen met living te hebben, kochten  wij de auto en maakten een plan om de auto te verbouwen tot onze "Hippodroom" We wisten hoe er aan dit chassis gewerkt was en dat was een ideale basis, temeer omdat we gebruik maakten van een chassis dat op kenteken van 1979 was, werd het mogelijk om wegenbelastingvrij te kunnen rijden en kon de auto in een zeer goedkope verzekering.

Waar moest deze droom allemaal aan gaan voldoen ?
Er moesten twee forse Friesen in kunnen met een looppad tussen de paarden, zodat we tijdens het rijden goed bij hen konden komen.

De living moest zo compleet mogelijk worden.

Een vast tweepersoonsbed met een horsysteem tegen de muggen.

Koken, koelen en verwarmen en stromend water zou er ook moeten komen.

Een groot  vast zonnescherm aan de wagen met kniksysteem, zodat de paarden niets omver zouden kunnen lopen, terwijl wij tegen de regen en soms felle zon beschermd zouden zijn.

De loopklep voor de paarden moest hydraulisch bediend worden.Met een druk op de knop kan de zware klep zonder kracht worden geopend.

De bestuurderscabine moest één geheel met de living vormen, zodat tijdens de rit ook een kopje koffie gezet kon worden en om af en toe naar de paarden te kunnen kijken en deze af en toe tijdens een lange rit te verwennen met een appeltje of iets dergelijks.

Het gewicht moest zo laag mogelijk blijven om een redelijk laadvermogen over te houden.

De auto moet met een BE-rijbewijs gereden kunnen worden.


Dat waren bij elkaar toch heel wat eisen.

Gaandeweg het ontwerpen kwamen er nog wat praktische zaken bij. Zo zou het handig zijn de opbouw geïsoleerd te maken. Om onderhoud in de toekomst tot een minimum te beperken werd de opbouw van aluminium gepland.

Om ruimte te winnen bij de living, besloten we de stoelen in de cabine draaibaar te maken, zodat deze eenmaal ter plekke, ook gebruikt konden worden als zitplaats in de living. De ruimte voor het tweepersoonsbed 210 x 160 cm. kwam boven de cabine. Hiervoor moest een polyester opzetcabine gemaakt worden.




Polyester is een prachtig materiaal, omdat er mooie ronde vormen mee gemaakt kunnen worden. Het is enorm sterk en gering in gewicht.
Al met al wel een hele klus. Eerst een negatieve mal maken van hout. Alle ronde vormen moeten dan ook in de houten mal aanwezig zijn.Daarna konden we in deze mal met een kwast het laminaat aanbrengen.

Veel werk, maar heel dankbaar als je het resultaat ziet.
Tijdens de bouw lopen vele zaken door elkaar heen. Zo werden alle remmen geheel gereviseerd en de remleidingen vervangen door een nieuw systeem van onderhoudsarm koper materiaal.
Een vijfversnellingsbak leek ons een goede optie en de vierversnellingsbak werd vervangen door een nieuwer model. Hierdoor moest ook de cardanas vernieuwd worden, daar de maten niet meer klopten. Al met al werd werkelijk alles gereviseerd of vervangen.

Nu konden we beginnen met de opbouw.


Een subframe werd gemaakt, met daar aan vast, het raamwerk voor de achterklep en de ophangpunten voor het hydraulisch systeem.
Dit frame kreeg een coating van epoxy wat een zeer goede hechting en houdbaarheid geeft.

Dubbelwandig aluminium profielen zijn gebruikt om de wanden op te bouwen. Deze profielen zijn hier speciaal voor ontwikkeld om een starre en stijve constructie te kunnen maken. In de dubbele wand is polystyreen isolatiemateriaal geplaatst, een kunststof dat goed vochtbestendig is.




Natuurlijk kregen de paarden beiden een uitzetraam om tijdens de rit  frisse lucht binnen te krijgen en af en toe naar buiten te kunnen kijken.

Het is tijdens het bouwen dus erg belangrijk goed te weten wat je gaat maken, want eenmaal een gat gezaagd is en blijft het een gat.




Het frame voor de loopklep en de hydraulische cilinder en pomp werden geplaatst en konden ter plaatse getest worden.




Hierna werd de polyester slaapcabine en het dak geplaatst en in de hechtprimer gespoten.
Dit was toch wel een spannend moment, want dit deel was van te voren gemaakt, maar moest wel op de bestaande cabine passen en goed aansluiten op rest van de bouw.


Heel leuk werk is het geheel in kleur spuiten. Dat maakt al het voorwerk tot een mooi afgewerkt plaatje.

Verlichting en nummerbord monteren en de achterzijde is zo goed als klaar.


Nu het binnenwerk voor de paardenruimte  pasklaar maken.
Aan elke kant komt een paard te staan en in het midden een looppad met een deur naar de living.
Op de loopklep zijn aluminium profielen gemonteerd om uitglijden van de paarden te voorkomen.

 



Het begint al heel wat te lijken. Alle delen worden geplaatst

 




Ramen, deuren verlichting, grill, bumper en emblemen zijn gemonteerd.

Het einde van de ruwbouw is in zicht.

Als je zo ver bent en zo goed als alles hebt vervangen, is het dan niet jammer dat de oude motor blijft bestaan. Hij loopt prima, de compressiedruk is op alle cilinders in goede staat. Maar toch. Er is zoveel gedaan dus laten we de motor dan ook maar vernieuwen stelt mijn vrouw voor. Dan weten we zeker dat er een nieuwe auto staat. Na wat heen en weer gepraat en geïnformeerd te hebben, besluiten we toch maar een motor te bestellen.




Na een aantal weken wordt de motor afgeleverd en het is een plaatje om te zien.

Alles glimt en het geeft ons ook een trots gevoel.



Dus de grill, bumper e.d. maar weer demonteren om de bestaande motor te verwijderen en de nieuwe te kunnen plaatsen. Een klus die eigenlijk wel meeviel. Dezelfde avond hing de nieuwe motor erin en de volgende dag was hij weer geheel aangesloten en liep hij als een zonnetje.

Na vele maanden hard werken stond daar dan toch maar onze rijdbare "Hippodroom" .  De binnenkant moest nog voor een groot gedeelte ingericht worden, maar het leeuwendeel van het werk was gedaan.

Dus verder aan de binnenkant:

Het dashboard was niet zo mooi meer, dus ook maar een nieuwer model gehaald en gemonteerd. Dit was lastiger dan het lijkt, want alle bedrading moest ook aangepast worden. Nieuwe stoelen monteren lag voor de hand, want deze moesten draaibaar worden en dat was met de bestaande Mercedes stoelen niet mogelijk.
Het inrichten van de living was een heel leuk karwei. De ingang van de slaapruimte werd voorzien van een oprolbare hor, zodat we 's nachts vrij van muggen en vliegen bleven.

Een keukenblok werd geplaatst met kookplaat, koelkast, wasbak, stromend water en ook een verwarming zag het licht.
Daar je op reis veel zaken mee hebt te nemen, werd er ook zoveel mogelijk ruimte benut voor kastjes e.d. Heel fijn bleken de draaibare stoelen in de bestuurderscabine. Dit gaf meer ruimte dan je vooraf zou kunnen bedenken en het werd zo ook een heel gezellige zithoek, zonder in de living ruimte op te offeren. Tal van kleinere klussen volgden, maar langzamerhand kwam toch het eind in zicht.
In juli 1999 werd de wagen voor een herkeuring "Veewagen" met daaraan gekoppeld een "Typekeuring" aangeboden bij de Rijksdienst voor het wegverkeer en tot onze grote vreugde keerden we huiswaarts met onze eigen, goedgekeurde "Hippodroom" Dit was een gedenkwaardig moment, waar we nog vaak aan terug denken.



Nieuw typeherkeuring 24-07-1999
Zo'n kenteken is de pluim op de hoed na het vele werk dat verzet is.

Het is gelukt een laadvermogen over te houden van 1000 kg en dat is bij auto's die met een BE-rijbewijs rijden zelden het geval.
Ook de inrichting voldeed aan de eisen om "Veewagen" op het kenteken te krijgen. Onze typekeuring was dus voor 100% geslaagd.

 








Na het monteren van de ingangstrap, die als een lade onder de auto schuift en een groot knikarm zonnescherm aan de buitenzijde van de wagen en een camerasysteem, konden we stellen dat het project af was en wij er nu echt van konden gaan genieten.

Madeleine en Riny Assink
.
Riny Assink, de bouwer van deze paardenwagen en tevens webmaster van www.Mensport.net was in 1976 één van de eerste nederlanders die een licentie kreeg om auto's te bouwen en op de weg te brengen. In datzelfde jaar bracht hij zijn eerste wagen uit op een wedstrijd in het Autotron. Zijn auto genaamd "Rizovari DX11" won daarbij de eerste prijs. Op de hierbij geplaatste foto ziet u hoe de Telegraaf in het kader van de autotenstoonstelling in de RAI in 2001 aandacht besteedde aan Nederlandse ontwerpers uit het verleden. Op de foto tevens de Rizovari DX11, met een voor die tijd revolutionair design. De naam Rizovari DX11 staat voor: Riny zoon van Rinus Deed Ik Zelf. Helaas was de Telegraaf daarover niet goed geïnformeerd.






.